Lubimy polskie filmy zapewne z niezwykle banalnego powodu, bo są… polskie. A szczególnie lubimy, gdy polskie filmy są świetnie zrobione i kiedy poruszają w nas najdelikatniejsze wewnętrzne struny, jak to na dobrą sztukę przystało.            Jako zapaleni kinomani chcemy więc podzielić się z Wami z okazji Święta Niepodległości, ale również Dnia Polskiego Kina, listą dziesięciu filmów (każde z nas wybrało po pięć tytułów), które są dla nas (całkiem osobiście i nieobiektywnie) niezwykle ważne i, które rozwijały, bądź ugruntowały naszą fascynację kinem.  OTO I ONE:   PIĄTKA MARTY 1.        PANNY Z WILKA, 1979, reżyseria Andrzej Wajda Nie ukrywam, że Andrzej Wajda, to najbardziej mój z polskich reżyserów. A tę miłość zapoczątkowały właśnie Panny z Wilka – filmowa kontemplacja na temat melancholii. To obraz-odczucie, skąpany w słońcu zachodzącego lat...

          Warszawski Festiwal Filmowy, to wydarzenie, które obfituje w niebywałą wprost ilość seansów filmów, które zapewne nie zostaną pokazanie nigdzie indziej, niż w obiegu festiwalowym. Z dwudziestu dwóch filmów, które mieliśmy okazję zobaczyć na festiwalu, aż jedenaście uznajemy za więcej niż godne uwagi (co chyba najlepiej świadczy o poziomie tegorocznej edycji). Z tej jedenastki tylko jeden z nich jest filmem, który widzowie mieli już okazję zobaczyć w kinach w całej Polsce. Reszta zapewne pojawi się jeszcze tu i ówdzie, może na Cinergii, może na Off Camerze, i zapewne tyle. A szkoda. Każdy z dziesięciu przedstawionych poniżej filmów (z wyłączeniem „7 uczuć), czyli najlepszych naszym zdaniem na 34 WFF, należy uznać za produkcje, które powinny trafić do dystrybucji przynajmniej w kinach studyjnych. A nasze miejsca pierwsze i drugie, mogą mieć, w aktualnym klimacie społeczno-politycznym, nawet pewien potencjał komercyjny. Tak, czy ...

Andy Garcia od dwóch lat uchodzi w naszych oczach za postać wyjątkową. A w zasadzie nawet nie tyle on sam, co grany przez niego szacowny kapitan Norris, czyli postać z „Pasażerów” Mortena Tylduma. Film „Pasażerowie”, jako obraz moralnie co najmniej dwuznaczny, zasługuje na poświęcenie mu osobnej uwagi (co krytyka na szczęście w sposób odpowiedni uczyniła), ale oddajmy królowi, co królewskie. Występ Andy’ego Garcii to klasa sama w sobie. Rola ta stała się dla nas na tyle kultowa, że od czasu obejrzenia „Pasażerów” do naszego języka potocznego weszło określenie „nagroda imienia Andy’ego Garcii”. W ten sposób nazywamy role o podobnie nieocenionym wpływie na rozwój akcji. No dobrze, żarty (przynajmniej częściowo) na bok. Jako, że przyszedł czas podsumowań pierwszego półrocza w kinach, uznaliśmy, że najwyższy czas ogłosić, że nosimy się z zamiarem oficjalnego ustanowienia nagrody Andy’ego Garcii. Rola Garcii w „Pasażerach” była niespotykanym kuriozum. Znany aktor pojawia się d...

Zamiast typowego podsumowania pierwszego półrocza w polskich kinach, zamiast zwykłej topki, zdecydowaliśmy się przygotować nieco inne zestawienie. Wybraliśmy sześć filmów, a kryterium wyboru było jasne – stawialiśmy na filmy, które mogą wkrótce okazać się przełomowe, bądź kultowe. Mówiąc krótko wytypowaliśmy obrazy, mające (naszym zdaniem) szanse stać się kołami napędowymi rozwoju światowej i polskiej kinematografii. CZARNA PANTERA, reżyseria Ryan Coogler, premiera 14 lutego Ten rok chyba śmiało można uznać za przełomowy dla kina superbohaterskiego. O ile w zeszłym „rewolucję obyczajową” w ramach gatunku przeprowadziła Wonder Woman (jednocześnie podnosząc uniwersum DC z kolan), o tyle, tym razem rolę rewolucjonisty wziął na siebie król T’Challa. Czarna Pantera i jego ojczyzna, Wakanda, zawładnęły zbiorową wyobraźnią. Nic dziwnego. W Hollywood, w którym jeszcze niedawno przemysł paraliżował hashtag #oscarssowhite, brakowało filmu, który zmieniałby społeczny obraz kin...