Zeszłoroczna sekcja filmów mikrobudżetowych podczas festiwalu w Gdyni okazała się strzałem w dziesiątkę. Kameralne opowieści skupiające się na tym co prywatne, ważne tu i teraz, bez historycznego, czy politycznego nadęcia, okazały się świeżym powiewem dla polskiego kina. Jedną z produkcji prezentowanych w tej sekcji był obraz „Każdy ma swoje lato”.                 Film Tomasza Jurkiewicza to słodko-gorzka opowieść o lecie w małym miasteczku gdzieś na prowincji. Na dworze skwar, słońce muska ciała nawet tych, którzy nie wystawiają się specjalnie na jego wdzięki. Każdy chce poczuć choćby odrobinę beztroski i uwolnić się od ciężaru codziennych problemów. Nastoletni Mirek zakochuje się w niewiele starszej od niego dziewczynie, która przyjeżdża do miasteczka gotować dzieciom podczas półkolonii; choremu na Alzheimera d...

             Przed obejrzeniem „Tylko nie mów nikomu” byłem pełen obaw. Poruszanie trudnych tematów, wymaga wyjątkowej delikatności, empatii, rezygnacji z formułowania prostych sądów i dobierania faktów do z góry założonych tez. Ostatnio bałem się w ten sposób przed projekcjami „Twarzy” Małgorzaty Szumowskiej i „Kleru” Wojciecha Smarzowskiego. I w obu przypadkach moje obawy okazały się uzasadnione. Gruba krecha wygrywała z subtelnościami. Potrzeba by dopiec, wygrywała ze współczuciem wobec ofiar i pokrzywdzonych (mam na myśli również ofiary systemu i hierarchii społecznej). Jednak tym razem lęk był bezpodstawny. Film dokumentalny Tomasza Sekielskiego jest wręcz niewiarygodnie mądry i wyważony. Piszę „niewiarygodnie”, ponieważ aktualna debata medialna i publiczna, szczególnie w sprawach dotyczących religii i światopoglądu, przypomina w naszym kraju raczej wojnę wrogich obozów, niż cywilizowaną rozmowę.   ...

 Puentując recenzję Planety Singli 2 , dodawałam sobie i Wam otuchy, że może po zupełnie niepotrzebnej dwójce, część trzecia już wtedy szumnie zapowiadana na Walentynki, okaże się lepsza. I co? Faktycznie jest lepsza. Co nie znaczy, że jest dobra. Ale oglądając ją, ma się chociaż poczucie, że ślub i pojednanie Tomka Wilczyńskiego z rodziną, to znacznie lepsza wymówka na kontynuację kasowej komedii romantycznej, niż wymuszone rozstanie pary bohaterów w atmosferze świąt Bożego Narodzenia. To, na co przede wszystkim cierpi Planeta Singli 3 , to brak przesiewu pomysłów. Podczas oglądania filmu miałam wrażenie, że każdy żart, każdy wątek, który wpadł do głowy scenarzystom podczas burzy mózgów, został bezkrytycznie zaakceptowany i potem uwieczniony przez kamerę. I tak oto mamy żart o robieniu loda, żart (już drugi pod rząd w polskiej komedii – pionierem był tu Kogel Mogel 3 ) o psie i dildo, mamy również żart o głośnym uprawianiu seksu przez rodziców i żarcik o żonie, która „...

                Bułgarski reżyser Milko Lazarov w swoim drugim pełnometrażowym filmie przenosi widzów do mroźnej Jakucji, żeby opowiedzieć o losach starszego małżeństwa, które, chociaż osamotnione, wciąż żyje w zgodzie z tradycjami ludów koła podbiegunowego. „Aga” nie jest jednak ani zapisem etnograficznym, ani zwykłą fabularyzacją trudów codzienności w ekstremalnych warunkach. To opowieść o małej i cichej apokalipsie, wydarzającej się w świecie, gdzie pierwotny styl życia, powoli przestaje mieć rację bytu. Jedynym, choć doraźnym ratunkiem, wydaje się być w tej sytuacji miłość i wzajemne zrozumienie najbliższych sobie ludzi.                 „Aga”, chociaż chwilami sprawia wrażenie dokumentalnego zapisu egzystencji jakuckiego małżeństwa, tak naprawdę jest pełnokrwistą fabułą z wpisanym w narrację konfliktem. Lazarov przyznaje, ż...