Od jutra w Łodzi, przez najbliższe dziewięć dni, w kinach Charlie i Helios Sukcesja będzie trwać 23 edycja Cinergii, czyli Forum Kina Europejskiego. To jeden z naszych ulubionych festiwali. Dlaczego? Po pierwsze. Mamy wszystko pod nosem, nie trzeba zabierać manatków i wyprowadzać się na czas trwania festiwalu do innego miasta. Po drugie, Cinergia to takie filmowe crème de la crème ostatniego roku w kinie europejskim (i nie tylko). Program z roku na rok jest selekcjonowany coraz bardziej starannie, przez co trudno „naciąć się” na złe kino. Niemal każdy punkt repertuaru został już „ostemplowany” przez nagrody na największych festiwalach, pełno tu również kandydatów do Oscara z różnych stron świata. Cinergia to taki festiwal dla tych, co nie chcą eksperymentować i zamiast przekopywać się przez gąszcz repertuaru np. Nowych Horyzontów, wolą iść na filmowe pewniaki. Poniżej przedstawiamy Wam naszą subiektywną listę filmów, które szczególnie ...

To, co najbardziej uwielbiam w dokumencie, to fakt, że tworząc ten rodzaj filmowy, czasem trzeba niewiele więcej, niż czas, dobry pomysł i jako takie umiejętności montażowe, aby stworzyć coś wartościowego i odkrywczego. Właśnie z tych powodów rok temu na Cinergii zachwycili nas Turyści Mateusza Romaszkana i Marty Wójtowicz-Wcisło. Kosztem wyłącznie swojego czasu, stworzyli mocno otrzeźwiający obraz polskiego turysty na egzotycznych wycieczkach. Kompilacja amatorskich nagrań wczasowiczów wystarczyła, aby uświadomić widzowi jak głęboko tkwimy we wtórnym kolonializmie. Out francuskiego debiutanta bazuje na bardzo podobnej konwencji – autor dokumentu zebrał 20 nagrań nastolatków z całego świata, na których ci uwiecznili swój coming out i w latach 2012-2018 wrzucili go do sieci.   Reżyser już na samym początku podkreśla zbawczą rolę Internetu dla mniejszości seksualnych. „Kiedy byłem młody, nie było Internetu” mówi nam otwierająca film plansza tekstowa. Jest to jedno...

          Warszawski Festiwal Filmowy, to wydarzenie, które obfituje w niebywałą wprost ilość seansów filmów, które zapewne nie zostaną pokazanie nigdzie indziej, niż w obiegu festiwalowym. Z dwudziestu dwóch filmów, które mieliśmy okazję zobaczyć na festiwalu, aż jedenaście uznajemy za więcej niż godne uwagi (co chyba najlepiej świadczy o poziomie tegorocznej edycji). Z tej jedenastki tylko jeden z nich jest filmem, który widzowie mieli już okazję zobaczyć w kinach w całej Polsce. Reszta zapewne pojawi się jeszcze tu i ówdzie, może na Cinergii, może na Off Camerze, i zapewne tyle. A szkoda. Każdy z dziesięciu przedstawionych poniżej filmów (z wyłączeniem „7 uczuć), czyli najlepszych naszym zdaniem na 34 WFF, należy uznać za produkcje, które powinny trafić do dystrybucji przynajmniej w kinach studyjnych. A nasze miejsca pierwsze i drugie, mogą mieć, w aktualnym klimacie społeczno-politycznym, nawet pewien potencjał komercyjny. Tak, czy ...